Ενωση Αερομοντελιστών Αθηνών

Αγώνες

  [ θεματικός πίνακας ]

 

16οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες
Control Line

"Criterium of Aces"

Pecs, Ουγγαρία

7-12 Ιουλίου 1971

 

Πρακτικό #209 ΔΣ ΕΑΑ 16/2/71

Θέμα 2ον

Κατόπιν εισηγήσεως του κ. Κωνσταντακάτου απεφασίση να εξετασθή η δυνατότης συμμετοχής των μελών της Ε.Α.Α. εις διεθνείς αγώνας, διοργανωμένους υπό της F.A.I. τας χώρας τελέσεως αυτών καθώς και τας ημερομηνίας.

 

horizontal rule

Πρακτικό #210 ΔΣ ΕΑΑ 11/3/71

Θέμα 2ον

Επί της πιθανής συμμετοχής της Ε.Α.Α. εις αγώνας C/L εις Ουγγαρίαν ορίζεται ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α. ως αρχηγός της αποστολής. Επίσης αποφασίζεται η υποβολή εις τον πρόεδρον χρονοδιαγράμματος ευθύνη των κ.κ. Κωνσταντακάτου - Σεβαστού με σκοπόν την αρίστην διοργάνωσιν της ομάδος εντός τακτών ημερομηνιών κατά στάδια προετοιμασίας.

horizontal rule

Πρακτικό #212 ΔΣ ΕΑΑ 11/5/71

Θέμα 9ον

Απεφασίσθη όπως η αγορά κινητήρων εκ του εργοστασίου Rossi αξίας δρχ. 3.693,50 βαρύνει εξ ολοκλήρου τον προϋπολογισμόν της ΕΑΑ. Οι κινητήρες ούτοι θα χρησιμοποιηθούν υπό της Εθνικής ομάδος εις τους αγώνας της Ουγγαρίας.

 

horizontal rule

Πρακτικό #214 ΔΣ ΕΑΑ 29/6/71

Θέμα 2ον

Ακολούθως τον λόγον έλαβε ο Πρόεδρος κ. Καλογεράκος και επρότεινε όπως η ομάς η μέλλουσα να συμμετάσχη εις τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνας της Ουγγαρίας, εφοδιασθή με ικανόν αριθμόν χαλκομανιών, με το σήμα της Ενώσεως, για να δοθούν εις τους αθλητάς των άλλων κρατών ως αναμνηστικά της συμμετοχής της Ελληνικής ομάδος. Η πρότασις του κ. Προέδρου έγινε δεκτή. Επίσης ενεκρίθη να δοθούν δωρεάν εις τους αθλητάς της ομάδος δύο προπέλες και δύο μπουζί.

 

 

Περιοδικό "Aeromodeller", τεύχος Σεπτεμβρίου 1971

Στην πρώτη σελίδα του ρεπορτάζ του αγώνα αναφέρει για την Ελλάδα τα εξής:

Ηταν ωραίο να δούμε την Ελλάδα να εκπροσωπείται επίσημα στις κατηγορίες speed (ταχύτητας) και stunt (ακροβατικών). Εδειχναν πολύ smart μέσα στις άσπρες στολές τους που τους είχε δώσει η Ολυμπιακή Αεροπορία. Μερικά ακόμα meetings σαν και αυτό, και μπορεί να αναδειχθούν σε μία υπολογίσιμη δύναμη - σίγουρα έχουν τον ενθουσιασμό.

 

Τα προβλήματα των Ελλήνων χειριστών πέρασαν και σ' αυτό τον γύρο, παρ' όλο ότι τους είχε πάρει κάτω από την προστασία της η ομάδα μας (η Αγγλική), που δοκίμασε διαφορετικές δεξαμενές, πέταξε τα μοντέλα και γενικά έδωσε πολλές συμβουλές. Ολα εις μάτην. Η μηχανή του Νασιόπουλου έσπασε το κομβίον, ενώ όλοι ανεκάλυψαν το πρόβλημα με τη χρήση πυροκεφαλών τύπου Cox. Αυτά τα ένθετα στερεώνονται κάτω από την κεφαλή, έτσι ώστε όταν καούν η αλλαγή τους είναι αργή - ειδικά όταν έχεις στην διάθεσή σου μόνον τρία λεπτά.

 

horizontal rule

Κ. Νασιόπουλος, Κ. Κόλλιας, Μ. Λάμπρου στην εκκίνηση του μοντέλου ταχύτητας F2A.

Παρατηρήστε τις άσπρες φόρμες που μας είχε δώσει η Ολυμπιακή Αεροπορία, και το βαρύ χειροκίνητο starter

αρχείο jkon

Επόμενος για πτήση ήταν ο Γιάννης Κωνσταντακάτος ο μοναδικός Ελλην στην Namur, αλλά που ενθουσιάστηκε τόσο από εκείνο το meeting που έφερε μεγαλύτερη ομάδα στο Pecs. Εμεινε ξύπνιος την μισή νύχτα επισκευάζοντας το καινούργιο του Super Master αφού διεπίστωσε (με τον σκληρό τρόπο) ότι ο κύκλος ήταν μάλλον πολύ μικρός. Περπατώντας στην άκρη του κύκλου των χειριστών, κτύπησε στον φράκτη, κάνοντας ζημιά στο εξωτερικό φτερό. Οι επισκευές άφησαν το φτερό σκευρωμένο, αλλά πέταξε μάλλον καλύτερα. Εν γένει, η έλλειψη εμπειρίας του είχε σαν αποτέλεσμα μία ασταθή πτήση, συγκεκριμένα οι έξοδοι από τις "τετράγωνες ασκήσεις" δεν ήταν σταθερές, και τα "οχτάρια υπεράνω κεφαλής" ήταν μάλλον μπερδεμένα.

 

Φωτογραφίες από το περιοδικό Aeromodeller. Στην #3 ο jkon με το επισκευασμένο Supermaster

Η λεζάντα στο κέντρο αναφέρει: Ο John Constantacatos (3) με το SuperMaster με εμφανή τα σημάδια της βιαστικής επισκευής.

 

horizontal rule

   

Το εξώφυλλο και δύο σελίδες του προγράμματος γεμάτες με αναμνηστικά αυτόγραφα των αθλητών, δίπλα στο όνομά τους.

αρχείιο jkon

 

Η σελίδα με τα αποτελέσματα από το Aeromodeller Sept 71

 

 

 

Ωρα φαγητού

στο πρώτο τραπέζι: Δ. Δρακουλάκης, Ι. Ζέρβας, Ι. Κωνσταντακάτος,

στο πίσω τραπέζι: Κ. Κόλλιας, Κ. Νασιόπουλος, Μ. Λάμπρου

αρχείο jkon

horizontal rule

Στη δεξίωση

Ι. Ζέρβας, Μ. Λάμπρου, Δ. Δρακουλάκης, ο ομογενής, Κ. Κόλλιας, Κ. Νασιόπουλος.

αρχείο jkon

horizontal rule

Ρεπορτάζ από τους αγώνες στην περιοδική έκδοση "Γαλάζιος Φρουρός"

Ο jkon θυμάται:

Ενα χρόνο πριν, το καλοκαίρι του 1970, παρακολούθησα τους Παγκόσμιους Αγώνες Control Line στην πόλη Namur του Βελγίου. Εκεί διαπίστωσα ότι το επίπεδό μας ήταν αρκετό για να συμμετάσχουμε αξιοπρεπώς σε ένα διεθνή αγώνα. Ετσι από τον Φεβρουάριο του 1971 έριξα την ιδέα στο Δ.Σ. για τη συμμετοχή μας στους Πανευρωπαϊκούς , που έγινε δεκτή.

Η ομάδα απαρτίζετο από τους: Δ. Δρακουλάκη, απόστρατο αξιωματικό της Αεροπορίας, μέλος της ΒΑΛΕ, Κώστα Κόλλια, Κώστα Νασιόπουλο, Γιάννη Κωνσταντακάτο (αθλητές) και Γιάννη Ζέρβα και Μιχάλη Λάμπρου (βοηθοί).

Ο αρχηγός βέβαια ήταν μόνο κατ' όνομα, δεν ήξερε ξένη γλώσσα, και στην ουσία τις αποφάσεις τις παίρναμε οι υπόλοιποι μόνοι μας και του λέγαμε τι θα γίνει. Ομως κάποια στιγμή μας έβγαλε από δύσκολη θέση.

Το πρώτο πρόβλημα ήταν να εκδώσουμε τα διαβατήρια. Ολα τα μέλη είμασταν με αναβολή στράτευσης, και ο προορισμός μας ήταν η Ουγγαρία. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, για το τι τραβήξαμε.

Το Supermaster δεν λυνότανε σε περισσότερα τμήματα, όπως τα μοντέρνα ακροβατικά. Δεν είχα κουτί, ούτε εφεδρικό μοντέλο. Απλά το τύλιξα σε μπόλικο φύλλο σφουγγάρι. 

Στον έλεγχο εξόδου στο αεροδρόμιο, δεν ήθελαν μόνο να ξετυλίξω το σφουγγάρι, αλλά ήθελαν να δούν μέσα από την επικάλυψη, αν έχω κρύψει όπλα. Τους είπα κρατήστε το στο χέρι σας, θα διαπιστώσετε αμέσως ότι με αυτό το βάρος δεν μπορεί να έχει όπλα

Ξεκινήσαμε χαράματα της 6ης Ιουλίου με ένα τετρακινητήριο IL-18 της εταιρείας Malev.

Το μοντέλο το πήρα ως χειραποσκευή, και το άφησα στο μπροστινό τμήμα του αεροσκάφους, που αντί για πρώτη θέση, ήταν διαμορφωμένο σε cargo.

Φτάνοντας στην Βουδαπέστη, ζαλισμένοι από τον ήχο των 4 κινητήρων που ήταν σε ευθεία γραμμή με τις θέσεις που μας δώσανε, πήγαμε στην πόλη με λεωφορείο και αμέσως μπήκα σε ένα εστιατόριο και ζήτησα να μου βρουν από τον τηλεφωνικό τους κατάλογο το τηλέφωνο της Ελληνικής πρεσβείας. Τους παίρνω τηλέφωνο, και τους λέω με σοβαρό ύφος.

- Είμαστε η Εθνική ομάδα που θα λάβει μέρος στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες στην πόλη Pecs. Εχετε λάβει την σχετική ενημέρωση από το Υπουργείο Εξωτερικών; (Σίγουρα δεν υπήρχε πιθανότητα να έχουν ειδοποιηθεί, αλλά το κόλπο έπιασε).

- Οχι !... μου απαντάει ο υπάλληλος.

- Εμείς πάντως σας ενημερώνουμε ότι φθάσαμε στη Βουδαπέστη και θα πάρουμε το τραίνο για το Pecs.

Για να μην πολυλογώ, ο πρέσβυς μας κάλεσε να πάμε στην πρεσβεία να μας γνωρίσει, και αφού μας υποδέχτηκε εγκάρδια, το μεσημέρι μας πήγε για φαγητό σε ένα ωραίο τουριστικό μέρος.

Το απόγευμα, μας πήγαν με τα αυτοκίνητα της πρεσβείας στο σταθμό, και πήραμε το τραίνο για την πόλη Pecs, δεν είχαμε όμως υπολογίσει ότι το ταξίδι θα κρατούσε τρεισήμισυ  ώρες, και φθάσαμε εκεί την ώρα που άρχιζε να σκοτεινιάζει.

Είχαμε φθάσει μία μέρα νωρίτερα από την επίσημη υποδοχή των οργανωτών, και δεν είχαμε κανονίσει που να μείνουμε. Η προσπάθεια να πάμε από τον σταθμό στο κέντρο της πόλης για να βρούμε ξενοδοχείο ήταν περιπετειώδης.

Κανένα ταξί δεν μας έπαιρνε, ήμασταν 6 άτομα και είχαμε 12 αποσκευές και ένα μεγάλο μοντέλο. Ούτε δύο ή τρία ταξί μαζί ήταν διατεθειμένοι να μας πάρουν. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε το γιατί.

Ξαφνικά εμφανίζεται ένας άγνωστος, που μιλούσε λίγα Αγγλικά και προσφέρεται να μας βοηθήσει. Εγώ στο μεταξύ, πάω μέσα στον σταθμό να ρωτήσω για άλλο μέσο μεταφοράς, και όταν γυρίζω πίσω βλέπω ότι λείπει ο Κόλλιας.

- Που είναι ο Κώστας;

- Εφυγε με τον τύπο... μου λένε.

- Προς τα πού... ρωτάω, και μου δείχνουν ... - προς τα κεί.

Αμέσως αρχίζω να τρέχω μέσα στα σοκάκια - σκοτάδι - και δύο τετράγωνα μακρυά, ακούω τον Κώστα να μου φωνάζει μέσα από ένα αυτοκίνητο:

 - Γιάννη, εδώ !!!. Ηταν μέσα στο αυτοκίνητο του ξένου, με τη μηχανή να λειτουργεί, έτοιμο να ξεκινήσει. Αμέσως τρέχω ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. Δεν έπρεπε να τον αφήσω μόνο.

Μας οδηγεί στην πόλη, σε κεντρικό μέρος, όπου ήταν δύο παράλληλοι δρόμοι και μεγάλο πάρκο στη μέση. Σταματάει μπροστά σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο, κατεβαίνω να ρωτήσω αν έχει δωμάτιο, (μου απαντάει όχι),  και όταν βγαίνω, το αυτοκίνητο με τον Κώστα έχουν εξαφανιστεί.

Είμαι μόνος, σε ένα άγνωστο μέρος, χωρίς διαβατήριο (τα είχε όλα ο αρχηγός), χωρίς αποσκευές, με στρατιώτες να περιπολούν με αυτόματα όπλα και προφανώς μόνο ο Κώστας ήξερε που με είχαν αφήσει.

Αρχίζω να περπατάω, πάνω κάτω, και μετά από αρκετή ώρα, έρχεται ο ντόπιος με τον Κώστα και ξαναμπαίνω στο αυτοκίνητο.  Είχαν πάει για να ψάξουν και σε άλλα ξενοδοχεία, αλλά και πάλι δεν βρήκαν δωμάτια.

Ξαναπάμε στον σταθμό, ο άγνωστος λέει κάτι σαν διαταγή στους ταξιτζήδες και τελικά με δύο ταξί και το αυτοκίνητο του Ούγγρου φτάνουμε στο ίδιο ξενοδοχείο που είχα ρωτήσει. Τον ξαναρωτάμε και μας λέει ότι δεν έχει δωμάτια. Τότε ο αρχηγός πάει μπροστά από τον υπάλληλο, του κατεβάζει όλα τα διαβατήρια με δύναμη στο γκισέ, και του λέει με αυστηρό τόνο: "πολίτς" (= police, και εννοούσε ότι θα πάμε στην αστυνομία αν δεν μας δεχθείς).

Αμέσως ο υπάλληλος παίρνει τα διαβατήρια και μας δίνει τα έντυπα για συμπλήρωση. "Και ο άγιος φοβέρα θέλει" λέει η παροιμία.

Η ώρα έχει φθάσει 10 και μισή το βράδυ, και μας έκοβε η λόρδα. Τα εστιατόρια όμως δεν σερβίριζαν μετά τις 10, εκτός από το πολυτελές εστιατόριο του ξενοδοχείου μας. Μόλις όμως είδαμε να παίζουν βιολί ντυμένοι με τοπικές ενδυμασίες, και όσοι έτρωγαν φορούσαν κοστούμι και γραβάτα, καταλάβαμε ότι ήταν πολύ ακριβό, για την τσέπη μας. Δεν είχαμε πολύ συνάλλαγμα μαζί μας.

Τελικά βρίσκουμε ένα pub που σερβίριζε μόνο ποτά, και τη βγάλαμε με ζεστή μπύρα. Εκεί συναντήσαμε και τους Εγγλέζους που αισθανόντουσαν σαν στο σπίτι τους. Την άλλη μέρα φάγαμε πρωϊνό όσο δεν είχαμε φάει ποτέ μας.

Το πρώτο απόγευμα, ακούμε ένα κτύπημα στην πόρτα, και εμφανίζεται ένας ομογενής που μας έγινε τσιμπούρι όλες τις ημέρες. Αυτός μας έμαθε να λέμε τους αριθμούς στην ουγγρική γλώσσα. Ηταν αναγκαίο, γιατί οι ντόπιοι που ήταν στην καντίνα, ταξί, εστιατόρια κ.λ.π. δεν καταλάβαιναν Αγγλικά.

Οπως είμαστε άπειροι, πήγαμε στις πίστες του αγώνα για προπόνηση με τις άσπρες φόρμες οι οποίες λερώθηκαν από την πρώτη στιγμή.

Οταν πήγα να βάλω μπροστά για την πρώτη πτήση προπόνησης, διαπίστωσα ότι ο κινητήρας μου είχε ένα μεγάλο τζόγο στο μπροστινό κουζινέτο. Εχοντας αρκετό τρακ, αφαιρέθηκα και ξέφυγα λίγο από το κέντρο της πίστας, και το ακροπτερύγιο του μοντέλου κτύπησε στον προστατευτικό φράκτη, τραυματίζοντας σοβαρά το εξωτερικό φτερό, που όμως δεν αποκολλήθηκε τελείως. Το βράδυ εκείνο έπεσε μεγάλη επισκευή, ευτυχώς είχα πάρει ξύλα, χαρτί και κόλλες μαζί μου.

Το συγκεκριμένο Super Master ταξίδεψε ακόμα το 1972 στην Φιλανδία για τους Παγκόσμιους αγώνες και το 1975 στο Βέλγιο για τους Πανευρωπαϊκούς.

 

[ θεματικός πίνακας ] - [ πρώτη σελίδα ]