Ενωση Αερομοντελιστών Αθηνών

αγώνες

  [ θεματικός πίνακας ]

 

Παγκόσμιοι αγώνες F3A

Gorizia, Italy

11-16 Σεπτεμβρίου 1973

Πρακτικόν #249 ΔΣ ΕΑΑ 22/6/73

Θέμα I Αποφασίζεται η αποστολή μελών της ΕΑΑ εις τους διεξαγομένους παγκοσμίους αγώνας τηλεκατευθυνομένων ακροβατικών της FAI εις Gorizia Ιταλίας ως και εις τους Πανευρωπαϊκούς αγώνας τηλκ/νων ανεμοπτέρων εις Rieti Ιταλίας.

 

Εν παραλλήλω η ΕΜΕ αποστέλει επιστολή στην ΕΛΑΟ δια της οποίας δηλώνει την συμμετοχή του μέλους της Κ. Παπασπύρου, και του βοηθού του Ι. Στουγιαννίδη.

 

horizontal rule

Πρακτικόν #250 ΔΣ ΕΑΑ 27/7/73

Θέμα Ι Παγκόσμιοι αγώνες FAI

Η ΕΑΛΕ δι' επιστολής της γνωρίζει εις την ΕΑΑ ότι ευρίσκεται εν αδυναμία να χρηματοδοτήση τας αποστολάς εις το εξωτερικόν και ερωτά εάν η ΕΑΑ δύναται δι' ιδίων εξόδων να συμεθέξη. Το Δ.Σ. λαβόν υπ' όψιν ότι ευρίσκεται εν οικονομική αδυναμία η Ενωσις δια τοιαύτας δαπάνας καθ' όσον δεν έχουν ληφθή υπ' όψιν εις τον προϋπολογισμόν της αποφασίζει να απαντήση εις την ΕΑΛΕ ότι δεν δύναται να χρηματοδοτήση τας αποστολάς.

 

horizontal rule

Πρακτικόν #252 ΔΣ ΕΑΑ 12/9/73

ΘΕΜΑ Ι. Κατόπιν των ενεργειών προς ΕΑΛΕ και ΥΠΑ και μη επιτευχθείσης τελικώς της εξευρέσεως του αναγκαίου κονδυλίου δια την αποστολήν μελών μας, εις τους διεθνείς αγώνας του εξωτερικού η αποστολή ματαιούται.

Οι κ.κ. Σεβαστός και Κωνσταντακάτος δηλώνουν ότι δι' ιδίων εξόδων θα μεταβούν ως παρατηρηταί εις τους διεξαγομένους εν Gorizia Παγκοσμίους αγώνας.

Σημείωση: ματαιώθηκε η αποστολή αθλητών εκ της ΕΑΑ, παρέμεινε η συμμετοχή του αθλητή της ΕΜΕ.

horizontal rule

Η Ελληνική ομάδα - Κ. Παπασπύρου, Ι. Στουγιαννίδης

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Ι. Κωνσταντακάτο.

Το συγκεκριμένο αντίτυπο από το αρχείο Ι. Στουγιαννίδη

Κ. Παπασπύρου, Γ. Σεβαστός, Ι. Στουγιαννίδης

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Ι. Κωνσταντακάτο.

Το συγκεκριμένο αντίτυπο από το αρχείο Ι. Στουγιαννίδη

 

Ι. Κωνσταντακάτος, Κ. Παπασπύρου, Ι. Στουγιαννίδης

αρχείο jkon

 

Το εξώφυλλο του προγράμματος των αγώνων

horizontal rule

Περιοδικό Αεροπορικά Νέα, 11-10/1973

horizontal rule

Η κάρτα διαπίστευσης του jkon. Ομοια είχε και ο Γιώργος

 

Ο jkon θυμάται:

Η ομάδα αποτελείτο από τον αθλητή Κώστα Παπασπύρου, τον βοηθό Γιάννη Στουγιαννίδη (με το Escort), και τους δύο παρατηρητές Γιώργο Σεβαστό και Γιάννη Κωνσταντακάτο (Fiat 128).

Το Escort σέρνει ένα δανεικό trailor, αλλά δεν έχουν προσέξει ότι όταν ανάβει το δεξιό φλας στο αυτοκίνητο, στο trailor ανάβει το αριστερό. Αυτό μας δυσκόλεψε σε πολλές περιπτώσεις που ακολουθούσαμε το Escort.

Η αναχώρηση είχε προγραμματιστεί για το πρωϊ του Σαββάτου 8 Σεπτεμβρίου. Κάναμε τα πρώτα τηλέφωνα ξημερώματα για το "καλώς έχειν", και πως μου έρχεται και ρωτάω τον Παπασπύρου: - Εκανες εμβόλιο για την χολέρα; Είχε βουήξει όλη η Ευρώπη και η Ελλάδα, οι άλλοι τρεις είχαμε κάνει, αλλά αυτός δεν είχε ιδέα. Χωρίς πράσινη κάρτα εμβολιασμού δεν πέρναγες τα σύνορα. Χάσαμε λοιπόν το πρωϊνό της ημέρας για να πάει στο Υγειονομικό Κέντρο στην Λ. Αλεξάνδρας να εμβολιαστεί.

Τα δύο μοντέλα τα ρίχνει ο Κώστας μέσα στο trailor έτσι χύμα, με τις έλικες και τις βελόνες επάνω στη μηχανή, χωρίς ίχνος προστασίας με σφουγγάρι κ.λ.π.

Ξεκινάμε επιτέλους κατά τις 3 το απόγευμα, αλλά κάποια στιγμή το Escort γυρίζει πίσω γιατί ο Κώστας είχε ξεχάσει την φωτογραφική του μηχανή, και χάνουμε πολύτιμο χρόνο ταξειδίου.

Τελικά έχει βραδιάσει και είμαστε ακόμα στην εθνική οδό. Απλά να φτάσουμε και να κοιμηθούμε στα σύνορα.

Γιατί είναι η Θεσσαλονίκη αριστερά μας ; ρωτάω τον  Γιώργο.

Δεν είναι η Θεσσαλονίκη!!!  απαντάει ο Γιώργος

Θα σε ρωτήσω αλλιώς, λέω. Ποιά μεγάλη πόλη, που έχει βιομηχανική ζώνη και διυλιστήρια (βλέπαμε την φλόγα να καίει στο άκρο μιάς ψηλής καμινάδας) μπορεί να βρίσκεται αριστερά μας τέτοια ώρα; Μόνο η Θεσσαλονίκη, συνεχίζω.

Αδύνατον μου λέει, τη Θεσσαλονίκη την έχουμε αφήσει πίσω πολύ ώρα πριν, και ξαφνικά, βλέπουμε την κλασσική ταμπέλα: "ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ". Απλά δεν είδε την έξοδο προς "ΕΥΖΩΝΟΙ" - "ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ" που ήταν στο αριστερό μέρος του δρόμου, και συνέχισε.  

Γιατί μπήκες στη Θεσσαλονίκη τον ρωτάνε οι άλλοι; Ηθελα να βάλω βενζίνη, γι' αυτό ήρθα από μέσα δικαιολογείται.

Στο χωριό Εύζωνοι (στα σύνορα) βρίσκουμε μία ωραία ταβέρνα και τρώμε χοιρινή μπριζόλα. Που μπορούμε να κοιμηθούμε; Εχω ένα δωμάτιο αλλά μόνο τρία κρεβάτια απαντάει ο ταβερνιάρης.

Για να μην λέω πολλά, ο Κώστας κοιμήθηκε στο απομακρυσμένο κρεβάτι (δεν τον ήθελε κανείς δίπλα του γιατί έτριζε τα δόντια του στον ύπνο του μου είπαν), και ο Γιάννης με τον Γιώργο στα υπόλοιπα δύο κρεβάτια που ήταν κολλημένα. Εγώ στριμώχτηκα στην μέση, επάνω στα σίδερα των δύο κρεβατιών (ο μικρότερος σε ηλικία γαρ).

Πρωϊ-πρωϊ της Κυριακής δρόμο για όσο αντέξουμε. Ελα όμως που ο Γιώργος ήθελε να δει το Βελιγράδι; Μπαίνουμε στο Βελιγράδι, αλλά χάσαμε - δεν ξέρω πόσες -  ώρες προσπαθώντας να βγούμε. Τελικά βγήκαμε και συνεχίζουμε το οδήγημα προς τα δυτικά.

Μόλις πέφτει ο ήλιος σταματάμε σε ένα βενζινάδικο για τουαλέτα. Εκεί ανοίγει ο Κώστας το trailor για πρώτη φορά και διαπιστώνει ότι η μία έλικα έχει τρυπήσει το φτερό πέρα για πέρα. Βγάζει τη βελόνα από τη μηχανή και την κρατάει στα χείλη του. Πακετάρει λίγο καλύτερα πάει τουαλέτα και φεύγουμε.

Μετά 15 λεπτά ταξίδι, το Escort μας ανάβει τα φώτα και έρχεται δίπλα μας με 140 χλμ  ώρα, - Γυρίζω πίσω, μου έπεσε η βελόνα στο βενζινάδικο. -Ασε τα χαζά, στην Ιταλία πάμε θα βρεις βελόνα για Super Tigre.

Ανένδοτος. Στροφή και πίσω.

Αράζουμε το Fiat σε ένα parking, και μετά μισή ώρα μας προσπερνάει βολίδα το Escort, με τον Κώστα μισό έξω από το τζάμι, να φωνάζει: -Τη βρήκααααααααα.

Γυρίσανε στο βενζινάδικο, βάλανε το αυτοκίνητο με τα φώτα να καλύπτει την περοχή που είχε περπατήσει και ... την βρήκε. Βρήκε μία μαύρη βελόνα επάνω σε μαύρη φρεσκοπατημένη πίσσα. Απίστευτο και όμως πραγματικό.

Προσπαθούμε να τους φθάσουμε να συνεννοηθούμε που θα σταματήσουμε για φαϊ και ύπνο, αλλά εις μάτην. Το Escort τρέχει περισσότερο από το Fiat. Τους αναβοσβήνουμε τα φώτα  τίποτε. Οπότε κοιτάζω τον Γιώργο, και συμφωνούμε (μη γελάσει κανείς) να σταματήσουμε εμείς όπου βρούμε και άσε τους άλλους ...

Πράγματι στο Slovenski Bro, βρίσκουμε ένα ξενοδοχείο με φυλασσόμενο parking, ο σερβιτόρος μιλάει ελληνικά και τρώμε καλά, και την άλλη μέρα, Δευτέρα, συνεχίζουμε για Gorizia. Μόλις μπήκαμε στο Ιταλικό τομέα της πόλης (η μισή ανήκε στην Γιουγκοσλαβία και η μισή στην Ιταλία) σπάει η ντίζα του συμπλέκτη.

- Ξέρεις να βάζεις μπηχτές; Ναι.

- Servizio Fiat?  ρωτάμε τον πρώτο Ιταλό. Δεν καταλάβαμε τι μας είπε, αλλά μας έδειξε το επάνω μέρος του λόφου. Η επισκευή έγινε άμεσα.

Πάμε στο αεροδρόμιο, και διαπιστώνουμε ότι και οι άλλοι δύο μόλις έχουν φθάσει. Εχασαν τον δρόμο, περιπλανήθηκαν την νύχτα χωρίς χάρτη, κοιμήθηκαν στο αυτοκίνητο, κ.λ.π, κ.λ.π.

Οι οργανωτές είχαν ζητήσει από τους αθλητές να δηλώσουν δύο ή περισσότερες συχνότητες. Αυτό δεν σήμαινε ότι μπορείς να πετάξεις σε οιαδήποτε από τις δηλωμένες, αλλά ότι από αυτές οι οργανωτές θα διάλεγαν όποια τους βόλευε για την ασφαλή σύνθεση των σειρών πτήσεων και υποχρεωτικά θα πέταγες με αυτή.

Τη συχνότητα που έκαναν δεκτή την είχε στο δοκιμασμένο μοντέλο, αλλά πίστευε ότι αν πέταγε το νέο (αδοκίμαστο ακόμα), θα πήγαινε καλύτερα. Τα συστήματα που είχε δεν ήταν συμβατά, δεν μπορούσε να αλλάξει απλά τους δέκτες, (όπως σήμερα), γιατί το παλιότερο είχε σέρβο με 4 καλώδια, ενώ το νεώτερο με τρία. Παίρνει ένα κολλητήρι και ένα μυτοτσίμπιδο, και προσπαθεί θα ξεκολλήσει τους κρυστάλλλους από τους πομπούς και δέκτες για να τους ανταλλάξει μεταξύ τους. Ευτυχώς .... ο ένας κρύσταλλος διέλυσε και δεν έγινε η αλλαγή, αλλιώς κανείς δεν ήξερε που θα έπεφτε το μοντέλο.

Σε κάποια προσγείωση σε πτήση προπόνησης, το μοντέλο του Κώστα ήρθε επάνω από τους παριστάμενους και τους ανάγκασε να πέσουν στο έδαφος για να γλιτώσουν. Σε κάποια επίσημη πτήση ο Πορτογάλος επιχειρώντας four point roll, ξέφυγε αριστερά κατά 90 μοίρες, αναγκάζοντας αρκετούς θεατές να σκύψουν, αλλά χωρίς να πέσουν κάτω. Τότε κάποιος Εγγλέζος ακούγεται να λέει: -He flies better than the Greek!!!

Προσπαθεί να εκκινήσει με το χέρι, ... τίποτε. Ο χρονομέτρης του δείχνει 1 λεπτό, 2 λεπτά, 3 λεπτά (το επίσημο όριο), περνάει λίγη ώρα ακόμα, οπότε τότε σηκώνεται ο Κώστας κοιτάζει προς τους θεατές (εκεί ήμαστε με τον Γιώργο, αλλά τουλάχιστον 200 μέτρα μακρυά) και φωνάζει το αξέχαστο.

- Johnnie ένα starter.

Ακούγεται ένας Εγγλέζοςι: I think he wants a starter.

Τρέχει ένας από τους συμμετέχοντες που είχε starter (δεν ήταν τόσο διαδεδομένα ακόμα), αλλά οι αποστάσεις μεγάλες και ο χρονομέτρης τον απέκλεισε λόγω υπέρβασης του χρόνου.

Πολλά τα παράπονα μετά, γιατί δεν του φέραμε το starter όταν το ζήτησε. Είχαμε starter και δεν του το δώσαμε; Που να βρούμε starter, στην μεριά των θεατών, το τελευταίο δευτερόλεπτο;  

Σε μία φάση  τον παρακολουθώ να πηγαίνει κάθε δύο λεπτά στο μοντέλο και να το γυρίζει, αλλάζοντας την κατεύθυνση που κοίταγε η άτρακτος.

- Γιατί το κάνεις αυτό; 

- Εσύ είσαι νέος και δεν καταλαβαίνεις. Οι ξένοι πάνε και στήνονται με τις κάμερες για να το φωτογραφίσουν από το πλάϊ και να κλέψουν έτσι το σχέδιο. Αλλά εγώ τους αλλάζω τη γωνία και δεν προλαβαίνουν να κάνουν τον γύρο για να πάρουν και πάλι καλή πόζα.

 

Ο Κώστας με τον Γιάννη επέστρεψαν αμέσως μετά τον αγώνα, ενώ ο Γιώργος και εγώ συνεχίσαμε για άλλες 10 ημέρες ταξίδι στην Ευρώπη, όπου επισκεφθήκαμε τις εταιρείες Aviomodelli, F.lli Rossi και Graupner.

 

Θα συμπληρωθεί εν καιρώ

[ θεματικός πίνακας ] - [ πρώτη σελίδα ]